Decennialang hebben we ons afgevraagd waarom het niet de goede kant op gaat. Waarom er keuzes worden gemaakt waarvan iedereen eigenlijk weet dat ze het probleem niet oplossen.
Het klimaat is er niet op vooruit gegaan. Niet in Nederland en niet Wereldwijd. Om dat te begrijpen moesten we eerst onder ogen zien wat al die problemen werkelijk betekenen. Hoe ontstaan ze? Kun je ze verbeteren? En zo ja: hoe dan?
Gaandeweg werden we steeds harder met de neus op de feiten gedrukt. We begrepen beter waarom wetenschappers soms vóór of juist tegen bepaalde oplossingen waren.
En toen de oorlog in Oekraïne uitbrak, werd het nog duidelijker: mensen zaten in de kou, energiecentrales werden kapotgeschoten, en de vraag was hoe we gewone mensen konden helpen. We zochten naar alternatieven.
Zonnepanelen leken logisch, maar die leveren geen energie als de zon niet schijnt. Warmte aanvoeren per huis was onmogelijk in een oorlogsgebied. En zo kwamen we bij de vraag: kun je warmte opslaan?
Daar begon onze ontdekkingstocht. We leerden wat warmte eigenlijk is, hoe het zich gedraagt, en hoe je het kunt vasthouden. We ontdekten dat een warmtebatterij de overproductie van zonnepanelen kan opslaan. Niet voor een heel jaar, maar wel voor een periode waarin het verschil maakt. En elk beetje helpt. Tegelijkertijd onderzochten we hoe je voorkomt dat warmte te snel verloren gaat. Hoe je warmte slim verplaatst. Hoe koelen eigenlijk niks anders is dan warmte weghalen. En hoe je die warmte niet hoeft weg te gooien, maar kunt bewaren.
Zo kwamen we tot het inzicht dat onze systemen méér doen dan alleen koelen of verwarmen. Ze verminderen de CO2-uiystoot, verlagen stikstofemissies, verminderen fossiel energiegebruik, benutten groene energie beter en zorgen 365 dagen poer jaar voor een comfortabele binnen temperatuur. Zonder piekbelasting en zonder het elektriciteitsnet te overbelasten.
Dat is de reden dat DH2-energy bestaat.

Omdat we zagen dat het anders moet.

En. Omdat we ontdekten dat de natuur de oplossing al heeft. Wij maken hem alleen toegankelijk.